Biografie
Op 5 februari 1987 werd ik geboren te Lier als zoon van Tony Peeters en Betty Bellekens.
Op jonge leeftijd ben ik begonnen met voetbal bij de jeugd van Hulshout.
Ondertussen beoefende ik nog andere sporten zoals:
judo, kick-boxing, turnen, atletiek, zwemmen, ijshockey.
Maar deze sporten waren eender van korte duur,
omdat ik nooit echt mijn draai vond en niet goed tegen m’n verlies kon als het niet aan mij lag .
Aspiranten
Als 12-jarige ben ik dan beginnen koersen bij de aspiranten, ik kon van
mijn gebuur de ‘Wiet’ een blauw stalen Moser kaderke van 25
jaar oud op de kop tikken door het te wisselen met een zak duiven eten
en een stofjaske . Louis Van Roosbroeck & Benny Heylen pikten me
verder in zodat ik klaar was voor de baan op te gaan . Ik sloot me aan
bij de dichtstbijzijnde club namelijk Heist Zuiderkempen en kwam daar
terecht bij “Fonske” die me gedurende de hele aspirantenperiode
heeft bijgestaan . Dat jaar haalde ik direct 8 overwinningen op 15
koersen ook al stond ik meestal als kleinste manneke aan de start, deze
sport leek dus wel de ideale voor mij en vanaf toen is de droom om een
goede prof te worden ontstaan.
Het jaar erop kan ik wel spreken van een superjaar.
Ik won 11 koersen waaronder de nationale aspirantendag.
Als 14 jarige behaalde ik 6 overwinningen en sloot hiermee mijn 3 aspiranten jaren af.
Tijdens mijn aspirantenjaren ik won ook nog 17 piste omniums.
Nieuwelingen
Als 15-16 jarige moest ik het nu gaan waarmaken bij de nieuwelingen.
Marcel Lieckens kreeg ik als ploegleider en voor het eerst moest ik tegen
jongens rijden van een jaar ouder. Het eerste jaar behaalde ik geen
enkele overwinning en was ik ook nooit super, wat waarschijnlijk te
wijten was aan klierkoorts.
In mijn 2de jaar als nieuweling was ik terug bij de oudsten en vond
ik mijn goed niveau terug. Ik behaalde 8 overwinningen waarvan een rit
in “de ronde van Antwerpen” en de eindstand hiervan als hoogtepunten.
Juniors
De overstap van nieuwelingen naar juniors gebeurde vrij vlot. Ik was voor
het eerst van ploeg veranderd en kwam vanaf nu uit voor het Wase AVIA
team onder leiding van “Nonkel Rik”. Qua uitstraling en materiaal
was dit team op en top, alle toppers van de jeugd kwamen bij dit team
samen. De verzorging was net zoals in een echt profteam. Ik behaalde als
eerste jaars 2 overwinningen en liet me opmerken in de ster van Oost-Vlaanderen
door 2 x 2de te worden. Dit leverde me dan ook een
selectie op voor een rittenwedstrijd in Bladel.
Als 2de jaars junior kan ik wel spreken van een super jaar denk ik, ik behaalde
12 overwinningen en werd hiermee ook 2de in de zegestand.
Alleen botste ik op een sterkere Gregory Joseph waarachter ik in grotere
koersen meermaals 2de werd , toch kon ik dat jaar een grote
koers winnen namelijk de laatste rit in de ronde van Oost Vlaanderen.
Dit jaar werd ik ook geselecteerd voor enkele rondes met de selectie
namelijk Axel & Bladel. Op de piste was ik ook altijd nog in de
nationale ploeg terug te vinden, mede omdat ik Belgisch Kampioen
ploegkoers werd, de teamsprint en vele omniums won en tevens
internationaal men mannetje kon staan. Spijtig was wel dat ik een maand
buiten strijd was door een sleutelbeenbreuk.
Beloften
Als 1ste jaars belofte stapte ik over naar het Colba-Yawadoo-Abm continental team
van Peter Bouwens waar ik onder de hoede kwam van wielerlegende Eric
Vanderaerden. Toen Eric me vroeg om samen te werken heb ik niet
getwijfeld, aangezien ik van veel mensen gehoord had dat Eric een van de
beste ploegleiders is die er rondlopen en waarvan ik nog heel wat van
kon opsteken. Ik kwam hierdoor vaak als 19 jarige terecht tussen de
profs en dit was achteraf gezien iets te vroeg. Ik kon niet genoeg
rusten omdat ik dit jaar ook een jaar gewerkt had in de champignons
kwekerij “Champi Fresh”. Hier deed ik het onderhoud wat toch wel
niet te onderschatten was. Ik behaalde een 11de plaats in de
grote prijs Rudy Dhaenens waar zo’n 220 renners aan de start stonden met
hiertussen vele profs. Ik moest echter ook enkele keren opgeven in
profkoersen waar de wind een serieuze rol speelde. Wat niet echt goed is
voor de moraal van een 19-jarige, ook al was ik op deze moment tegen.
profs aan het koersen. Dat jaar won ik nog 2 koersen.
Als 2de jaars belofte stapte ik over naar het Davo continental
team.Ik kreeg berggeit Kurt Van De Wouwer als ploegleider. Vanaf 1
januari 2007 kon ik tevens genieten van een VDAB sportstatuut waardoor
ik veel meer kan doen en laten voor de koers. Ik voelde dat ik weer
kracht en snelheid had bijgewonnen maar moest nog te vaak koersen rijden
die me niet echt lagen . Ik won 3 koersen waarvan de mooiste de eerste
was namelijk in een massasprint met een peleton van 220 man achter mij.
Ook werd ik 2de op het Provinciaal Kampioenschap.
Als 3de jaars belofte kwam ik uit voor het Scott-Cycling team van Eddie De Wit en David Philips als ploegleider.
Ik beschikte ook net als verleden jaar over een vdab-sportstatuut. De vorige jaren had ik
altijd in een continentaal team gereden maar ik vond er nooit echt mijn
draai. Daarom had ik besloten voor een jaar in een ‘kleinere
ploeg” gaan te koersen om zo mijn eigen programma kunnen samen te
stellen. Ik wilde in januari de conditie al eens testen en trok
naar de Blaarmeersen om er een piste meeting mee te rijden. Ik won
meteen het omnium en ook de ploegkoers. Met volle moed dan naar
het seizoen. Maar ik kon me niet bewijzen ik had de eerste maand
niets anders dan pech terwijl ik echt goed was. Eens de pech
gedaan was kon ik terug voor uitslagen zorgen. Als belangrijkste
uitslagen denk ik dan aan: 2de in GP van Belgie achter derny’s , 3de op
het Provinciaal Kampioenschap, 3de in Wavre-Rijmenam , 3de GP
Hulshout , 3de Gooik en 4de op het BK puntenkoers. Daarnaast
behaalde ik nog 4 overwinningen.
Profs
Dit seizoen ben ik prof geworden bij Landbouwkrediet-Colnago, de ploeg van Gérard
Bulens. Dit is voor mij een droom die uitkomt en ik ga er dan ook
alles aan doen om me te kunnen bewijzen. Ik kreeg de kans om prof
te worden en ik heb ze dan ook met beide handen aangenomen. Tom
Steels traint en begeleidt me al vanaf september en ik voel me heel goed bij
hem. Ik ga dan ook alles uitvoeren zoals hij het zegt.
Hopelijk kan ik rekenen op een goede gezondheid en de nodige dosis
geluk. Want simpel zal het niet worden!
Langs deze weg wil ik ook alle mensen bedanken die me al geholpen en gesteund
hebben gedurende mijn carrière en levensjaren tot hiertoe. Dat zijn
heel wat personen. Zonder hen zou dit allemaal ook niet mogelijk
geweest zijn en ik hoop dat ze me blijven helpen en steunen gedurende mijn verdere carrière.
In het bijzonder wil ik dan nog eens bedanken:
- Mijn ouders voor alles wat zij voor mij doen en al gedaan hebben
- Mijn trainer Tom Steels
- Mijn masseur ‘kameraad’
- Mijn dernyman StafMijn mecaniciens Louis & Nest
- En natuurlijk al mijn supporters en “hooligans” !
Kevin Peeters
