Biografie

Op 5 februari 1987 werd ik geboren te Lier als zoon van Tony Peeters en Betty Bellekens.

Op jonge leeftijd ben ik begonnen met voetbal bij de jeugd van Hulshout. Ondertussen beoefende ik nog andere sporten zoals: judo, kick-boxing, turnen, atletiek, zwemmen, ijshockey. Maar deze sporten waren eender van korte duur, omdat ik nooit echt mijn draai vond en niet goed tegen m’n verlies kon als het niet aan mij lag.

Aspiranten

Als 12-jarige ben ik dan beginnen koersen bij de aspiranten, ik kon van mijn gebuur de ‘Wiet’ een blauw stalen  Moser kaderke van 25 jaar oud op de kop tikken door het te wisselen met een zak duiven eten en een stofjaske. Louis Van Roosbroeck & Benny Heylen pikten me verder in zodat ik klaar was voor de baan op te gaan . Ik sloot me aan bij de dichtstbijzijnde club namelijk Heist Zuiderkempen en kwam daar terecht bij “Fonske” die me gedurende de hele aspirantenperiode heeft bijgestaan.  Dat jaar haalde ik direct 8 overwinningen op 15 koersen ook al stond ik meestal als kleinste manneke aan de start, deze sport leek dus wel de ideale voor mij en vanaf toen is de droom om een goede prof te worden ontstaan.

Het jaar erop kan ik wel spreken van een superjaar. Ik won 11 koersen waaronder de nationale aspirantendag.

Als 14 jarige behaalde ik 6 overwinningen en sloot hiermee mijn 3 aspiranten jaren af. Tijdens mijn aspirantenjaren ik won ook nog 17 piste omniums.

Nieuwelingen

Als 15-16 jarige moest ik het nu gaan waarmaken bij de nieuwelingen. Marcel Lieckens kreeg ik als ploegleider en voor het eerst moest ik tegen jongens rijden van een jaar ouder. Het eerste jaar behaalde ik geen enkele overwinning en was ik ook nooit super, wat waarschijnlijk te wijten was aan klierkoorts.

In mijn 2^de jaar als nieuweling was ik terug bij de oudsten en vond ik mijn goed niveau terug. Ik behaalde 8 overwinningen waarvan een rit in “de ronde van Antwerpen” en de eindstand hiervan als hoogtepunten.

Juniors

De overstap van nieuwelingen naar juniors gebeurde vrij vlot. Ik was voor het eerst van ploeg veranderd en kwam vanaf nu uit voor het Wase AVIA team onder leiding van “Nonkel Rik”. Qua uitstraling en materiaal was dit team op en top, alle toppers van de jeugd kwamen bij dit team samen. De verzorging was net zoals in een echt profteam. Ik behaalde als eerste jaars 2 overwinningen en liet me opmerken in de ster van Oost-Vlaanderen door 2 x 2^de te worden. Dit leverde me dan ook een selectie op voor een rittenwedstrijd in Bladel.

Als 2^de jaars junior kan ik wel spreken van een super jaar denk ik, ik behaalde 12 overwinningen en werd hiermee ook 2^de in de zegestand. Alleen botste ik op een sterkere Gregory Joseph waarachter ik in grotere koersen meermaals 2^de werd , toch kon ik dat jaar een grote koers winnen namelijk de laatste rit in de ronde van Oost Vlaanderen. Dit jaar werd ik ook geselecteerd voor enkele rondes met de selectie namelijk Axel & Bladel. Op de piste was ik ook altijd nog in de nationale ploeg terug te vinden, mede omdat ik Belgisch Kampioen ploegkoers werd, de teamsprint en vele omniums won en tevens internationaal men mannetje kon staan. Spijtig was wel dat ik een maand buiten strijd was door een sleutelbeenbreuk.

Beloften

Als 1^ste jaars belofte stapte ik over naar het Colba-Yawadoo-Abm continental team van Peter Bouwens waar ik onder de hoede kwam van wielerlegende Eric Vanderaerden. Toen Eric me vroeg om samen te werken heb ik niet getwijfeld, aangezien ik van veel mensen gehoord had dat Eric een van de beste ploegleiders is die er rondlopen en waarvan ik nog heel wat van kon opsteken. Ik kwam hierdoor vaak als 19 jarige terecht tussen de profs en dit was achteraf gezien iets te vroeg. Ik kon niet genoeg rusten omdat ik dit jaar ook een jaar gewerkt had in de champignons kwekerij “Champi Fresh”. Hier deed ik het onderhoud wat toch wel niet te onderschatten was. Ik behaalde een 11^de plaats in de grote prijs Rudy Dhaenens waar zo’n 220 renners aan de start stonden met hiertussen vele profs. Ik moest echter ook enkele keren opgeven in profkoersen waar de wind een serieuze rol speelde. Wat niet echt goed is voor de moraal van een 19-jarige, ook al was ik op deze moment tegen.

Dat jaar won ik nog 2 koersen. Als 2^de jaars belofte stapte ik over naar het Davo continental team.Ik kreeg berggeit Kurt Van De Wouwer als ploegleider. Vanaf 1 januari 2007 kon ik tevens genieten van een VDAB sportstatuut waardoor ik veel meer kan doen en laten voor de koers. Ik voelde dat ik weer kracht en snelheid had bijgewonnen maar moest nog te vaak koersen rijden die me niet echt lagen . Ik won 3 koersen waarvan de mooiste de eerste was namelijk in een massasprint met een peleton van 220 man achter mij.

Ook werd ik 2de op het Provinciaal Kampioenschap. Als 3^de jaars belofte kwam ik uit voor het Scott Cycling team van Eddie De Wit en David Philips als ploegleider. Ik beschikte ook net als verleden jaar over een vdab sportstatuut.  De vorige jaren had ik altijd in een continentaal team gereden maar ik vond er nooit echt mijn draai.  Daarom had ik besloten voor een jaar in een ‘kleinere ploeg” gaan te koersen om zo mijn eigen programma kunnen samen te stellen.  Ik wilde in januari de conditie al eens testen en trok naar de Blaarmeersen om er een piste meeting mee te rijden.  Ik won meteen het omnium en ook de ploegkoers. Met volle moed dan naar het seizoen.  Maar ik kon me niet bewijzen ik had de eerste maand niets anders dan pech terwijl ik echt goed was. Eens de pech gedaan was kon ik terug voor uitslagen zorgen. Als belangrijkste uitslagen denk ik dan aan: 2de in GP van Belgie achter derny’s , 3de op het Provinciaal Kampioenschap, 3de in Wavre-Rijmenam , 3de GP Hulshout , 3de Gooik en 4de op het BK puntenkoers. Daarnaast behaalde ik nog 4 overwinningen.

Profs

Na 3jaar bij de beloften gereden te hebben kreeg ik na het seizoen toch wel een verrassend en onverwacht maar super telefoontje van Gérard Bulens met de vraag of ik het zag zitten voor testen komen af te leggen voor de uci en om daarna dan een 2jarig neo prof contract te tekenen bij zijn landbouwkrediet-colnago team! Dit was mede te danken aan mijn trainer Tom Steels op dat moment met wie Gérard een heel goede band heeft. Ik heb hierover geen seconde getwijfeld en deze unieke kans dan ook met 2 handen gegrepen! In mijn eerste jaar als prof was de overstap wel vrij groot omdat ik vooral in de kermiskoersen actief was bij de beloften, toch werd ik in mijn eerste koers in Italie direct 11ste. Veel uitschieters heb ik niet gereden dat jaar maar ik kon we wel 17x in de top 20 plaatsen en in een rit van de ronde van belgie heb ik nog een serieuse ‘hit’ geweest op youtube omdat ik over de meet ‘vloog’ met alle pijnlijke gevolgen van dien dan wel.

Mijn 2de jaar als prof was een van enorme pech ik starte mijn seizoen en viel in de eerste wedstrijd met zowat een half peloton opgevangen te hebben met mijn rug ben ik enkele weken uitgeweest met enorme rugpijn. Eens ik terug begon te fietsen was er echt iets raars met mij aan de hand ik kon niet meer harder rijden dan 30km/h of ik kreeg enorme last in mijn linkerbeen. Na zowat alle testen en scans laten uitgevoerd te hebben zonder resultaat kwam er dan eindelijk toch ‘goed’ nieuws aan het licht bij een laatste mri scan. Ik had namelijk een liesslagadervernauwling in mijn linker been en die ader was dan nog eens te lang en volledig verdraaid ook. Op 25 mei werd ik dan geopereerd hieraan en kon het herstel en comeback beginnen. Ik kwam pas op 1 augustus in competitie dat jaar en heb dus maar 2 maanden kunnen koersen of slechts 24koersen. Ik eindigde toch nog 8x in de top 20 en kreeg gelukkig nog de kans van Gérard Bulens om me nog een jaartje extra te mogen bewijzen volgend jaar.

Als 3de jaars prof voelde ik me toch al sterker dan de vorige jaren, maar ik voelde ook wel mede doordat ik maar 24 koersen had gereden het jaar voordien dat ik de nodige basis miste in het seizoensbegin. Ik voelde me wel altijd sterker worden en reed een vrij constant seizoen. Ik heb alle plaatsen in de top 10 minstens 1x bijéén gereden maar net de 1ste plaats mankeerde ik. Ik reed dat jaar 25 top 20 plaatsen en kon ook in enkele uci koersen meesprinten voor de prijzen wat me na een volledig pech jaar tevreden stelde al. Dat jaar was het nog wel even spannend omdat er toch wel een soort van crisis het wielrennen had bereikt en de profplaatsen heel gering werden mede door het weinig aantal profploegen in Belgie. Eind november kreeg ik dan toch nog een verlossend telefoontje dat mijn contract met een jaar verlengd wordt omdat ze bijkomende sponsors gevonden hadden!

Nu begin ik aan mijn 4de jaar als prof en ben ik sinds de winter beginnen samenwerken met een nieuwe trainer. Dave Bruylandts stelt mijn schema’s op vanaf heden en ik voel me echt goed bij hem. We hebben heel veel contact met elkaar en trainen al eens samen en sturen de trainigen constant bij. Zo iemand heb ik echt nodig volgens mij en heb er dan ook alle vertrouwen en heel veel zin in!

In het bijzonder wil ik dan nog eens bedanken:

• Mijn ouders voor alles wat zij voor mij doen en al gedaan hebben
• Mijn trainer Dave Bruylandts
• Mijn masseur ‘kameraad’
• Mijn dernyman Staf
• Mijn mecaniciens Louis & Nest
• En natuurlijk al mijn supporters en “hooligans” !

Kevin Peeters